Non sunt divitiae bonum
In arena aedificare
Quod honestum non est, id ne utile quidem
Multum in parvo
Berolinum
Quod non potest, vult posse, qui nimium potest
Hoc age!
Cui adhaereo
Notoria non egent probatione
Num custos fratris mei sum ego?
Auctor pretiosa facit
Et lux in tenebris lucet |et tenebrae eam non comprehenderunt
Fortuito quodam concursu atomorum
Qui praesunt rei publicae, legum similes sint, quae ad puniendum non iracundia sed aequitate ducuntur
Quidquid quaeritur, optimum videtur
Saepe nihil inimicitius homini, quam sibi ipse
Expressis verbis
Melius apud bonos quam apud fortunatos beneficium collocatur
Multa paucis
Etsi nihil in se habeat gloria, cur expetatur, tamen virtutem tamquam umbra sequitur
Unum habet assidua infelicitas bonum, quod quos semper vexat, novissime indurat
|