Omnium animos immortales esse, sed fortium bonorumque divinos.

Quod suavius amicitia?

Bonum est diffusivum sui

Corpus Domini nostri Iesu Christi custodiat animam tuam in vitam aeternam

Nitimur in vetitum semper cupimusque negata

Particula veri

Clericus clericum non decimat

Ad vitam aut culpam

In sudore vultus alieni

Genius saeculi

Quid brevi fortes iaculamur aevo multa?

Beatae memoriae

Notoria non egent probatione

Ingemiscere nonnunquam viro concessum est, idque raro, eiulatus ne mulieri quidem

Quidquid honestum est, idem est utile

Quid magis est saxo durum, quid mollius unda? // dura tamen molli saxa cavantur aqua

Saepe summa ingenia in occulto latent

Ad consummationem saeculi

Virtus amicitiam et gignit et continet, |nec sine virtute amicitia esse ullo pacto potest

Bernardus valles, montes Benedictus amabat, // oppida Franciscus, celebres Ignatius urbes

Quid est tam absurdum, quam delectari multis inanibus rebus, ut honore, ut gloria, ut aedificio, ut vestitu, cultuque corporis

• Virtus altissimum locum in homine et maxime excellentem tenet
• Discenda virtus est
• Neque fictum, neque pictum, (neque scriptum)
• Hosti pectus, cor amico
• Velle non discitur
• Ego primam tollo, nominor quoniam leo
• Ut vivas, igitur vigila!
• Divitiae enim apud sapientem virum in servitute sunt, apud stultum in imperio
• Istuc est sapere, non quod ante pedes modo est videre, sed etiam illa, quae futura sunt prospicere
• Patriae fumus igne alieno luculentior

Menu